Author Archives: galbarosa
Elegia ad oblita
Classibus iam confectis, dum vagor, accidit ut inter eas nudas mensas scriptorias passim nanciscar stylorum opercula quaedam, et fractas regulas, chartas atque feras. Magnus ut Oceanus motionibus semper in oris seu quibus Normannis seu etiam Armoricis recedit destituens, ubi mires, sabula vasta, gemmas vel lapides, anxia fossilia atque animalia quae impetus alitis undae iam captiva […]
Elegy to forgotten things
Accidit post finem, meipso vagante, scholarum ut iam per mensas quolibet scriptorias hic ego inveniam stylorum opercula quaedam, praefractas regulas, deinde feras plagulas. Magnus ut Oceanus motionibus semper in oris seu quibus Normannis seu etiam Armoricis recedit destituens, ubi mires, sabula vasta, gemmas vel lapides, anxia fossilia atque animalia quae impetus alitis undae iam captiva […]
Nôtre Dame
Ieri sera la spira millenaria o quasi alla fine come tutto ha compiuto il suo destino è spirata è spirata la spira dal tetto e per questo chissà solo adesso nel lutto è più nostra più nostra più viva non solo sipario di selfie ma vampa che avvampa bruciando frontiere colori barriere financo se stessa […]
On the coldest day
1. I started — The home-made loaf still warm outside it’s freezing I need a kick to get me on my way and from the bottom shelf I hear the calling which does the trick oh yes Nutella day 2. My friend Renzo Console continued — Morbida, decisa, avvolgente, sfuggente, confortante, peccaminosa, infantile, matura, universale, […]
Cheese board
it came right at the end no long-winded presentation just cheese the first a mouthful dark the next a milky-sour gel its textures made in heaven but only when I moved on to the third did I discover the truffle honey pot ambrosia gold to smear the off-white flesh of mammal plenty a small platoon […]
Se questo è un motto
Treccani definisce così il termine motto: “Detto sentenzioso, massima morale o moraleggiante”. Da questo blocco di partenza, a complemento delle riflessioni su “Essere più che sembrare”, mi cimento ora in una pagella virtuale dei motti ufficiali della Nunziatella nella storia: 1787-1805 – Arma, viri, ferte arma 1806-1815 – Multos labores, magni meritis 1816-1860 – Arma, […]
Ghegheneso me dedokeso
ESSERE PIÙ CHE SEMBRARE… … È il motto nunziatellico (non ufficiale) forse più citato ed amato dagli ex-Allievi degli ultimi quattro decenni. Fu fatto dipingere in Aula Magna, nella prima metà degli anni ‘70, dall’allora Comandante Silvio Martino. Come ogni cosa nuova, non attecchì istantaneamente con i cadetti dell’epoca (la brevità e il carico di […]
Il soffio | Life Love Loss
Ho soffiato un desiderio al futuro un bacio al presente una lacrima al passato che il filo di fumo insegue che l’amore persegue che alla morte consegue di vita redenta d’anima contenta di candela spenta e si è avverato si è posato ha confortato ed è per questo che ho soffiato. I blew a wish […]
Gloria
Hodie mane divinam musicam quae “Gloria” appellatur audiebam ut tenoris vocem discerem propter concentum in ecclesia fine mensis Novembri. Hoc faciendo et cantitando manus meas more avium per aere movebam caputque ad caelum tendebam, mente mea fluctuante in aliquo maioris amissa. Cogitabam deinde de Christianitatis mirabili triumpho pulchritudine artium ab ipsa genitarum quae animam ut […]
Myopia – Miopia
– Steve loves all geniuses – Donald is a genius – Steve loves Donald In “Analytica Posteriora”, Aristotle describes how, in deductive reasoning, where you look at a chain of cause and effect, the intensity of feeling is naturally stronger higher up in the chain. Aristotle therefore says that the true epicentre of Steve’s emotional […]